Przyjdzie czas, a odkryjesz sam, kim jestem. To będzie kolejna lekcja dla nas obojga….
Patrz tak wielu jest w jakiś ograniczeniach z niewiadomych powodów nie dają sobie nawet szansy na szczerą wolność i głębie. Jakby odkrycie ponad to, co wytłumaczalne miało ich zniszczyć. Zakłamane dzieci sztucznej cywilizacji.
Tak bardzo się cieszę, że Ty już idziesz Drogą Prawdy… Tak bardzo wierzę, że to też się uda teraz Kobiecie z zamkniętym w umyśle ogniem. Pierwszy krok wykonała… Tylko, co teraz…?
Waretchą śledzę poczynania naszych dzieci w światach. Odczuwam dumę, że wreszcie są godne miana, jakie zyskały Twoim otwarciem na Saterian. Teraz chyba musi być wreszcie dobrze….
Doświadcz…..
Zaczynam się bać… Odczuwam lęk własnej nieświadomości w świadomości… Jestem wolna…. A zarazem czuje się bardziej zniewolona niż kiedykolwiek… I taka bezbronna… Wiesz, że już jestem tylko sobą? Czuję się jak ptak wypuszczony z klatki własnych ograniczeń… To jest moja cisza… Mój nowy początek… Bez emocji popatrzyłam w oczy mego wczoraj by jeszcze głębiej zatopić się w jutro… A Ty pokazujesz mi dzisiaj. Ono jest ograniczone własnym trwaniem. Czy tego chcesz? Ograniczeń? Wątpię. Czas by głębia wypłynęła nową świeżością… Wtedy zniknie lęk, który teraz odczuwam. A zarazem wiem,
że on tworzy we mnie nowe połacie istnień…
Zew…
Spotykasz na drodze swego życia…..Górę.
Zaczynasz zbierać środki, ludzi, przygotowujesz się do jej zdobycia.
Wszystko to wiele kosztuje, wyciska Cię do cna.
Nadchodzi czas, gdy po wielu trudach i przeciwnościach jesteś przygotowany do wymarszu, na szczyt.
Idziesz bezwzgledu na pogodę, chyba że są skrajne warunki, wtedy rozbijasz tymczasowy obóz.
I czekasz…
A gdy wschodzi słońce, zabierasz co najpotrzebniejsze do przeżycia, wzrokiem szukając Szczytu.
To nie jeden dzień, a wiele dni za Tobą, w walce z Tą Górą, mięśnie odmawiają posłuszeństwa, myślami chcesz zobaczyć widok roztaczający się ze Szczytu.
Idziesz z przyjacielem, nawzajem dbacie o swoje życie…
Gdy najpierw czujesz, a pozniej juz wiesz, że to juz koniec, że stoisz tu gdzie wczesniej przenosiłeś się myślami.
Stoisz ponad chmurnym oceanem, wreszcie czując spełnienie…
Wiatr nuci pieśń, a Ty ją chłoniesz…
Słyszysz Zew…i wiesz, że to nie koniec…
Tylko będąc sobą mogę być kimś…
Pamiętam, jak byłam mała, moja prababcia po której odziedziczyłam Dar Medium zawsze powtarzała mi bym nigdy nie wykorzystała go dla służenia złu, bo pamięć tego będzie ranić mą Duszę… Gdy dorosłam zapomniałam o tym na pięć lat. Dopiero teraz, kilka dobrych lat po wyjściu z Świata Piekielnych Władców zrozumiałam, że miała rację. Dopiero teraz widzę, że wzmocniony Dar Medium o jeszcze większe Moce pochodzące z różnych światów, zwiększona wiedza o „Białą” i „Czarną” stronę Istnień i Możliwości czasami tak naprawdę więcej zabiera niż daje… Biedni ludzie, którzy myślą, że mając pewną wiedze, zdolności i umiejętności, czując się pewnie w tym czym dysponują mogą zawojować Światami, Istotami, Energiami. Tak naprawdę wszystkie one dają się zawładnąć tylko na moment, by potem powoli i stopniowo przejmować panowanie nad człowiekiem zasłaniając jednocześnie mu oczy na to, że z „pana” stał się niewolnikiem… Przebudzenie boli, ale uwalnia i daje prawdziwą Moc i Wiedzę…
Jak niezwykłe jest to, że świadomość zaczyna akceptować niewytłumaczalne…
Ty, ja, wszechświat… Nie tylko My śnimy ten sen, ale także ci, którzy idą prawdziwie z Nami i obok Nas. Jeszcze nie rozumiesz, że nie tyle my jesteśmy wybrani, co powołani do tego, czego jeszcze nie da się nazwać w kilku zdaniach? Każdy człowiek zrodzony jest z pewnym ładunkiem Daru i drugim ładunkiem Charyzmatu, i to właśnie od niego zależy, który z ładunków będzie rozwijał. Ja nie podpowiem Ci, który ładunek Ty powinieneś rozwijać, bo każdy powinien sam wybierać i doświadczać efektów swego wyboru. Nie można bać się tego, co jest w środku Nas jako ludzi, nie można też nazywać tego inaczej niż właściwie mimo, że nie zawsze słowo kluczowe jest nam zrozumiałe. Nie wolno szukać definicji zamykając się na odczuwanie. Tylko czując potrafimy naprawdę istnieć. Spójrz na ptaki… One nie zawsze myślą, czasami po prostu działają pozwalając wiatru się sobą sterować, ufają wtedy emocją chwili i nigdy na tym się nie zawodzą, w przeciwieństwie do nas- ludzi, którzy jakże często przeceniamy siłę umysłu.
Tak naprawdę tylko sny są rzeczywiste. Cała reszta jest iluzją świata wytworzonego przez nas, a nie w nas tak naprawdę.
Test na człowieczeństwo…
„Nie wolno się bać. Strach zabija duszę. Strach to mała śmierć, a wielkie unicestwienie. Stawię mu czoło. Niechaj przejdzie po mnie i przeze mnie. A kiedy przejdzie, obrócę oko swej jaźni na jego drogę. Którędy przeszedł strach, tam nie ma nic. Jestem tylko ja.”
Responsorium litanii
Bene Gesserit F.H.”Diuna”
Rozpoczyna się historia Muad’Diba.
Pojawia się Matka Wielebna z gom dżabbar, plus małe, czarne i „niewinne” pudełko, a w tle przemyka legenda o Kwistaz Haderach.
Nie raz czytałem tą powieść, z każdym słowem przenosiła mnie w swój świat, czytając, odczuwałem go.
Nigdy bym nie przypuszczał, że to co teraz doświadczam stanie się „moją” rzeczywistością.
Żyjąc i próbując różnych smaków życia, przez większość czasu rozmijałem się z Drogą…
Pewnego wieczora odwiedziło mnie Przeznaczenie i dotknęło mnie swoim „gom dżabbar”.
Czy idziesz dalej drogą zniszczenia samego siebie…
Czy przełamiesz starożytne pieczęcie, stając się tym kim powinieneś…
„Czarne pudełko” pojawia się w następnym akcie.
Przychodzą chwile, że to wszystko wydaje mi się snem, ale co to za sen, skoro Ty tez go śnisz…
Nachodzą mnie wtedy myśli o „czarnym pudełku”, analogia do tego czego doświadczamy.
Nosi ono w sobie doświadczenie bólu, nieodłącznego elementu bytu.
Wszystko rozgrywa się jakby w hermetycznym świecie, nic nie przenika na zewnątrz.
Wszystkie światy rozgrywają się w Nas, a ilu jest takich z tego świata, którzy wiedzą o tym.
Obdarowani i wybrani…
Przychodzą milionami istnień oddzieleni w czasie i przestrzeni…
Ty i ja, a każdy gra podwójną rolę, walczymy o owoce Pełni.
Tworzy mnie Panią Wiatru…
Tworzy mnie Panią Wiatru Chłopiec Deszczu i emocji chwil rozbujanych grzmotem intencji i snów prawdziwych. Kroczy pośród istnień, a ja jestem w istnieniach, on mnie jeszcze nie widzi…. ja tylko czuję jego wołanie, on boi się przepowiedni. Mocy przeznaczenia…. a ja? A ja wchodzę w niebyt bytu, by stać się nową Mojrą zapomnianych Samaterian.
Przeciwieństwo sensem nas….
Kwiat Paproci spełniał życzenia wypowiedziane dla tego kto go odkrył. Przeciwieństwem tego jest czynienie życzeń dla dobra innych. Oto prawdziwy sens prawdziwych ludzkich istnień. Tylko poprzez to odkryjesz Moc tkwiącą w Tobie Człowieku. Chcesz zapanować nad sobą? Nad mocami, energiami, światami?…. one są dla dobra, nawet tego, które Ty w swym zawężeniu umysłu pojmujesz jako zło. Więc stań się dobrem dyktowanym Twym wnętrzem, a odkryjesz Twój własny Kwiat Paproci….
Chłopiec w deszczu…
-Babciu dziś znów śnił mi się ten chłopiec, on ciągle nic nie mówi.
Tylko czasami mnie dotyka dłonią w serce.
Boję sie go wtedy trochę, nie rozumiem co znaczą te sny, a Ty co o tym myslisz Babciu?
-Spotkasz kiedyś tego chłopczyka, te sny, przeczucia i wizje nie znikną dopóki go nie spotkasz.
On jest Tym, który Ci zniszczy by stworzyć Cię nową.
Legenda…
Pytasz mnie kim jestem?
Zastanawiasz się kim jesteśmy?
Zapewne znasz legendę o kwiecie paproci…
Znajdziesz jej kwiat, a znajdziesz Nas, ale też i jego przeciwieństwo…
Brama bram…
Umysł porusza wiatr
Bez początku wolny
Nigdzie nie przystaje
Bo nie ma swego miejsca
Bo jest miejscem całym
Ten liść zielony niesiony wiatrem nocnym
Miejscem tak wielkim i tak małym
MIEJSCE jest wtedy, gdy nie myślisz o nim
Inaczej zniknie dla Twych oczu
Całość i nie podzielone…
Poznanie wszystkich i znanie przez wszystkich otworzyło Drogę do skrzyżowania wszystkich dróg i traktów.
Do jednego miejsca …
Do ARKI…
Finalne spotkanie…
Trzy czaszki były zapowiedzią spotkania.
Byliśmy sobie razem tarczą i zbroją.
Od tej chwili…
Znam wszystkich i wszyscy mnie znają.
Poznałem „Małych”,”Dużych”,”Większych” i „Wielkich”.
Biada Ci jeśli w małym widzisz tylko małe.
Jeżeli ograniczasz swoje postrzeganie, to „Małe” Cię zniszczy…
I cóż poznasz wtedy…
Moja prawa stopa…
Podróże Jednego miejsca
Poprzez strefy cieni wszystkich miejsc
Pamięciodotykiem widzę czasoświat
Trzy czasy jednym czasem.
Zielona kartka…
Pamiętasz…
Napisałem te słowa naszej pierwszej zimy, obiecałaś mi wtedy, że przepiszesz te słowa na zieloną kartkę, abym o nich nie zapomniał.
Mam ją do dziś…
…Każdy człowiek i tyczy się to Ciebie czy mnie pragnie czegoś bardzo, ale to bardzo i uważa to za najważniejszą sprawę w swoim życiu.
Nic bardziej mylnego, przez ograniczone postrzeganie nie dostrzegamy tego, co jest dla nas najważniejsze…
W większości przypadków to, co jest najważniejsze nie jest okraszone „fajerwerkami”, one się poprostu dzieją, ale czy my potrafimy je dostrzec…
Szepty…
Prroooooooszzzzzzzzęęęęęęę zaczekaj, zatrzymaj się.
Cierpię, a wszyscy gdzieś biegną, widząc tylko siebie.
Proszę wysłuchaj mnie, zostań chwilę ze mną.
Popatrz na moje ręce, popatrz na moje nogi…
Czy widzisz te węzły łączące mnie z tym światem ?
Przemawiamy do Ciebie, bez słów jak było zapowiedziane…
Siądę wsłuchując się w szepty Świata
Zniknę stając się jednym z nich
Rzeka szeptów płynie nieprzerwanym strumieniem
Jestem Nią
Słyszę je
Obejmuję
Zasypiają pełne spokoju
Nowe nadchodzi…
Nowe nadejdzie szybciej niż myślisz. Prawdziwe zwycięży bardziej niż myślisz. Tylko czy w nowym my się wzajem znajdziemy? Nie wiem, lecz i nie szukam już odpowiedzi. Kocham i o to chyba tu chodzi i powoli zasypiam spokojnie wiedząc, że wkrótce będę w pełni wolna…..
Dopełni się to na co czekam… A Ty w swym rozwoju pójdziesz samodzielnie w przyszłość. Moc Naretai pomoże Ci. Wierzę, że podołasz temu, co przed Tobą jest…
Buduj nowe, pamiętając o starym, bo w przeszłości jest ukryta mądrość dla jutra egzystencji….
Żyj w obliczu dopełnienia…
Zagadka życia i śmierci odpowiedziała nam jak wrócić z kraju wiecznych Pierwszych Ojców Mroku mi…. Tam leżała odpowiedz na niewiadomą Twego losu z wczorajszej (przeszłej) niewiedzy. Ty dziękujesz mi, a ja jemu…. przyjacielowi z dawnych lat, który od niedawna zmarłym jest. On pomógł mi zawrócić łódź nim wpłynęła na mielizny demonicznych rządź, które prowadzą w niebyt ciała, umysłu i ducha.
Nie dziękuj mi…. Jam z nauczycielki staję się tylko piastunką Twego rozwoju. Każdego dnia na nowo ucząc się Ciebie kochać…..
Nowa Ona, nowy Ty…
Dopełniło się…
Rozwój i jego etapy dały mi wolę i potencjał do przerwania Połączenia
Teraz znam czas Twojego zapomnienia
Teraz inaczej, a zarazem podobnie
Trwam, budując nowe…
Zagadka…
Rozwiązałaś zagadkę, na którą nikt nie mógł udzielić odpowiedzi.
„Zeszłaś” do Pierwszych i przez to nieznanych, o których mało kto pamięta.
Niech imię ich pozostanie milczeniem…
Tylko ktoś z nich mógł udzielić odpowiedzi, rozwiązując zagadkę.
Stamtąd nikt nie powraca…Wróciłaś.
Zawsze Twój, zawsze dziękując.
Nie udało się…
Widać nie czas byśmy odpoczęli… od tego co możesz nazwać połączeniem. Nie czas byśmy byli tylko ludźmi. Nie czas na zwykłe teraz i potem. Jeszcze przed nami widać coś się tworzy, jeszcze musimy dotknąć czegoś, a potem tylko żyć i tworzyć, a potem już spokojnie istnieć…. Ale nie teraz. Teraz jesteśmy Salatei